Site démo ChezMonVéto
Non ergo erunt homines deliciis diffluentes audiendi,
si quando de amicitia,
quam nec usu nec ratione habent cognitam,
disputabunt. Nam quis est, pro deorum fidem atque hominum!
qui velit, ut neque diligat quemquam nec ipse ab ullo diligatur,
circumfluere omnibus copiis atque in omnium rerum abundantia vivere?
Haec enim est tyrannorum vita nimirum,
in qua nulla fides, nulla caritas, nulla stabilis benevolentiae potest
esse fiducia, omnia semper suspecta atque sollicita, nullus locus amicitiae.
Post hanc adclinis Libano monti Phoenice,
regio plena gratiarum et venustatis,
urbibus decorata magnis et pulchris;
in quibus amoenitate celebritateque nominum
Tyros excellit, Sidon et Berytus isdemque
pares Emissa et Damascus saeculis condita priscis.
Ut enim benefici liberalesque sumus,
non ut exigamus gratiam
(neque enim beneficium faeneramur sed natura propensi ad liberalitatem sumus)
, sic amicitiam non spe mercedis adducti sed quod omnis eius fructus in ipso amore inest, expetendam putamus.